header photo

Korab-Brzozowski Stanisław

Wiersze

Na życia scenie

Myśmy aktorzy na życia scenie
I wszyscy mamy rozdane role:
Jeden z koroną kroczy na czole,
Posłuch znajduje na swe skinienie.

Drugi łatane nosi odzienie,
Żyje nieznany, wśród tłumów w dole,
Trud ma w udziale, gorycze, bole,
I w nędzy wyda ostatnie tchnienie.

Lecz, królu, nie bądź dumny z swej roli!
I tyś aktorem, i tyś w niewoli,
I słuchać musisz też reżysera.

A w piątym...

Wybierz wiersz:

Mini Ranking:

Kwiaty, Nad grobem Renana, Kiedy wiosna..., Czas żarów..., ...
zobacz ranking

Kwiaty, Modlitwa, Na życia scenie, Karolowi Brzozowskiemu; synowie Stanisław i Wincenty, ...
zobacz ranking

Ostatnio wybrane:

Na życia scenie, Osamotnienie, Nad grobem Renana, Ten Boga Nie Zna, Kiedy wiosna..., Czas żarów...,
Maurycy - zobacz wybrane

Kiedy wiosna..., Karolowi Brzozowskiemu; synowie Stanisław i Wincenty, Anioł Pański, Ten Boga Nie Zna, Czas żarów..., Nad grobem Renana, Osamotnienie, Na życia scenie, Kwiaty,
Manfred - zobacz wybrane

Na życia scenie, Anioł Pański, Kwiaty, Czas żarów..., Modlitwa, Kiedy wiosna..., Osamotnienie, Nad grobem Renana, Ten Boga Nie Zna,
Helena - zobacz wybrane