header photo

Korab-Brzozowski Stanisław

Wiersze

Osamotnienie

O tak! ja szydzę, gorzkie mam wyrazy,
Co się wciąż cisną na spieczone usta;
Lecz nikt nie spyta, dlaczego są skazy?
Nikt nie chce patrzeć na łoże Prokrusta.

Czyż zawsze byłem zimny i szyderca?
Czym zawsze pełzał, jak po ziemi płazy?
Nigdym uderzeń nie czuł żywszych serca
I martwy byłem jak grobowe głazy?

- Nikt nie zapyta! - Ale każdy ciska
Kamieniem gniewu w tego, co pogardzi
Uśmiechem tłumów i...

Wybierz wiersz:

Mini Ranking:

Na życia scenie, Anioł Pański, Nad grobem Renana, Modlitwa, Karolowi Brzozowskiemu; synowie Stanisław i Wincenty, ...
zobacz ranking

Anioł Pański, Ten Boga Nie Zna, Osamotnienie, Modlitwa, Kwiaty, Nad grobem Renana, Na życia scenie, ...
zobacz ranking

Modlitwa, Osamotnienie, Kwiaty, Ten Boga Nie Zna, ...
zobacz ranking

Ostatnio wybrane:

Kiedy wiosna..., Karolowi Brzozowskiemu; synowie Stanisław i Wincenty, Anioł Pański, Ten Boga Nie Zna, Czas żarów..., Nad grobem Renana, Osamotnienie, Na życia scenie, Kwiaty,
Manfred - zobacz wybrane

Na życia scenie, Anioł Pański, Kwiaty, Czas żarów..., Modlitwa, Kiedy wiosna..., Osamotnienie, Nad grobem Renana, Ten Boga Nie Zna,
Helena - zobacz wybrane

Na życia scenie, Nad grobem Renana, Kiedy wiosna..., Karolowi Brzozowskiemu; synowie Stanisław i Wincenty, Czas żarów...,
Wanesa - zobacz wybrane